Burn In’

 

over ideeën die werken

In deze serie artikelen willen wij graag vertellen over hoe wij aankijken tegen burn out en de manier waarop iemand optimaal begeleid kan worden. Begeleiding om burn out te voorkomen, om er mee om te kunnen gaan en om er vanaf te komen.

Burn out, een maatschappelijk probleem

by okt 24, 2019

Burn out als maatschappelijk probleem

In een van de eerdere blogs gaf ik aan dat wij burn out niet zien als een ziekte, wel als een ernstig en serieus probleem. Met heftige klachten en veel leed veroorzakend. Met vaak langdurig niet kunnen functioneren en veel beperkingen in alle facetten van het dagelijks leven: in de relatie, het gezin, de familie, de sociale omgeving en het werk.

Daarmee is het geen louter individueel probleem. De impact van de burn out op de ruime omgeving van de persoon met burn out, is heel groot. Ik had het er eerder over dat er vrijwel altijd sprake is van verzuim en heel vaak van langdurig verzuim. Dat merken de werkgever (die moet doorbetalen en krijgt er geen werk voor terug) en de collega’s (die een tandje harder moeten werken) uiteraard, maar dat merk je zelf ook (en je gezin) omdat op enig moment je gekort wordt op je salaris.

Het is niet alleen het werk dat niet meer lukt in je burn out, je studie stagneert. In het gezin lopen zaken vast of verkeerd of niet. Het duurt even voordat de andere gezinsleden jouw taken overnemen, als dat al mogelijk is. Soms heb je mazzel en krijg je steun vanuit partner, familie, vrienden. Maar als de burn out langer duurt, ontstaat het risico dat de anderen dit niet zo lang kunnen volhouden. En dreigen isolatie en stagnatie en depressie.

Als de burn out lang duurt dreigt ook een gat te ontstaan tussen jou en de dagelijkse gang van zaken in je leven. Je drijft af van alles rond je werk, van je sociale omgeving, van de wereld van je kinderen, en van dat van je partner. Met grote risico’s voor je relaties.

‘Soms heb je mazzel en krijg je steun vanuit partner, familie, vrienden’

Dit is een beetje een sombere post. Niet zo opgeschreven om je op te zadelen met schuld en boete. Daarvan heb ik al gezegd dat je dat nooit moet toelaten. Nee, ik wil juist aangeven dat de maatschappij en daarin de werkgevers en artsen zich moeten realiseren dat er sprake is van individu overstijgende problematiek. Zowel ten aanzien van het ontstaan van burn out als ten aanzien van de noodzaak om de gevolgen van burn out minder ernstig te maken, heeft de maatschappij een rol.

In een andere post gaf ik al aan dat de beeldvorming over supermensen die met een glimlach alles tegelijkertijd op hoog niveau tussen neus en lippen door regelen en daarbij ook nog supergezond en super elegant blijven, een belachelijk en onmogelijk voorbeeld neerzet. En hier zeg ik dat burn out zijn groot leed en hoge kosten met zich mee brengt. Laten we dus vooral jou met je burn out zo snel en goed mogelijk helpen uit je burn out te komen en terug te brengen naar een normaal en wel vol te houden bestaan.

Met hulp van het gespreksmodel dat wij hebben ontwikkeld kan je samen met een deskundige coach de analyse te maken van jouw burn out en zicht krijgen op jouw eigen beelden en nagaan wat daarvan klopt en wat niet, en kunnen jullie samen op zoek naar de manier en het beeld dat jij wilt uitstralen en dat voor jou haalbaar is.

Marielle A-Tjak

Marielle A-Tjak

liaison artsen en werkgevers

Geboren in Indonesie, heb ik altijd een vleug tropen meegenomen en vooral de behoefte aan ruimte.

Met Chinese voorouders heb ik van huis uit meegekregen dat ontwikkelen een noodzaak is, maar ook een voorrecht, en dat het mogen ontwikkelen tot verantwoordelijkheden leidt.

Ik heb altijd arts willen worden en heb daar doelbewust naar toe gewerkt. Mijn katholieke opvoeding (goed doen in arme landen) en relatie met Indonesie heeft me bijna als tropenarts daar teruggebracht. Uiteindelijk ben ik toch hier gebleven en heb ik de opleiding tot huisarts gedaan aan de VU, waar ik ook geneeskunde heb gestudeerd. In 1977 ben ik met een collega een huisartsen praktijk begonnen in Amsterdam Oost, en in 1978 kreeg ik mijn eerste kind. 

Na nog een kind en 6 jaar heel hard werken onder lastige omstandigheden, waaronder mijn eigen burn out, bleek de combinatie toch te zwaar (geen kinderopvang, geen zwangerschapsverlof, geen uitkering bij ziekte).

Vanaf daar ben ik via AMEV als bedrijfsarts gaan werken, de opleiding gaan doen aan de CORVU en via werken bij AMC, Arbounie Utrecht, Commit, Interpolis en Reaned tenslotte als zelfstandig gevestigd bedrijfsarts nog volop enthousiast actief in dit mooie vak.

Ik ben bestuurlijk behoorlijk actief: Club 25,  het Bovenij Ziekenhuis,  voorzitter Raad van Toezicht, voorzitter van de NVAB.  Federatie van de KNMG. Lid van de Raad van Toezicht van het Spaarne Ziekenhuis in Hoofddorp.